Veluwse Israel Vrijstaat

Moet een vrijstaat erkend worden door andere staten?


Nee. Een vrijstaat hoeft niet per se door andere staten erkend te worden. Mocht je internationale handelsbetrekkingen aan willen gaan met andere staten, dan is het wel handig als je door die staten erkend wordt. Maar het is niet noodzakelijk voor het bestaan van een vrijstaat. Taiwan en Israel worden ook niet door iedereen erkend.
Wij zijn wel bezig met andere staten om een erkenning van onze vrijstaat, maar dat heeft zijn tijd nodig.

Volgens wikipedia:
Een soevereine staat hoeft niet noodzakelijkerwijs erkend te worden door andere soevereine staten, maar niet erkende soevereine staten hebben wel meer moeite met het aangaan van international betrekkingen en diplomatieke relaties.

Volgens wikipedia; erkenning internationaal recht:
Het erkennen van staten is een politiek gebeuren dat vaak onderdeel is van een brede buitenlandse politiek. Het is geen enkele staat verplicht om een andere staat te erkennen: erkennen is een discretionaire bevoegdheid. Wel is het staten verboden om een nieuwe staat te erkennen als die nieuwe staat zich via onrechtmatig geweld van een andere staat heeft weten los te worstelen

 
In een scriptie van Laura Jacobs van de universiteit van Gent, is het volgende te lezen:

3.1 Algemeen

 

Erkenning is een rechtshandeling waardoor een staat een nieuwe staat als bestaande erkent.[36] Vanaf dan kunnen tussen beiden alle rechtshandelingen ontstaan die mogelijk zijn. In het internationaal recht bestaat geen erkenningsplicht, het is steeds een politieke daad van regeringen. In geval er geen erkenning is van een staat, zal deze toch rekening moeten houden met fundamentele regels van internationaal recht, vooral met betrekking tot het gedrag van staten en het recht van gewapende conflicten.[37]

 

Een nieuwe staat kan pas rechtmatig worden erkend, indien werd voldaan aan de constitutieve voorwaarden. Volgens internationaal recht en in internationale relaties, is een staat een politieke entiteit die over soevereiniteit beschikt; dit betekent dat zij niet onderhevig is aan een hogere politieke autoriteit. De soevereine staat bestaat uit een grondgebied en een permanente bevolking, beschikt over een effectieve overheid met een eigen rechtsorde en de capaciteit om onafhankelijk op te treden tegenover andere staten.

 

De wettelijke criteria voor de kwalificatie als staat zijn algemeen deze zoals zij werden aanvaard in Artikel 1 van de Montevideo Conventie, de “Convention on the rights and duties of states”, van 26 december 1933. Deze conventie is een regionale Amerikaanse conventie, niettemin worden de principes in dit artikel algemeen erkend als een accurate weergave van internationaal gewoonterecht. [38]

 

Artikel 1 stelt dat: “The state as a person of international law should possess the following qualifications: a ) a permanent population; b ) a defined territory; c ) government; and d) capacity to enter into relations with the other states.

Artikel 3 zegt dat: “The political existence of the state is independent of recognition by the other states. Even before recognition the state has the right to defend its integrity and independence, to provide for its conservation and prosperity, and consequently to organize itself as it sees fit, to legislate upon its interests, administer its services, and to define the jurisdiction and competence of its courts.

Artikel 6 bepaalt: “The recognition of a state merely signifies that the state which recognizes it accepts the personality of the other with all the rights and duties determined by international law. Recognition is unconditional and irrevocable.” [39]

 

Een verdere analyse van artikel 1, 2 en 3 leert dat het ogenblik dat een staat voldoet aan de criteria van artikel 1, er geen twijfel bestaat over het politieke bestaan van een onafhankelijke staat. Er bestaat geen behoefte aan de erkenning door andere staten van een onafhankelijke staat, de enige functie van de erkenning door een andere staat, is de aanvaarding van de rechtspersoonlijkheid van die andere staat.

 

Artikels 3 en 6 van de Conventie ondersteunen de declaratieve theorieën van de erkenning van staten. Deze stellen dat de erkenning door een bestaande staat enkel vaststelt dat een gemeenschap de empirische kenmerken van een staat bezit: territorium, bevolking, een overheid en de capaciteit om internationale relaties aan te gaan. De staat bestaat reeds voor en onafhankelijk van deze erkenning, erkenning bestaat slechts uit een formele bevestiging van een reeds bestaand feit.

Constitutieve theoretici, stellen daarentegen dat erkenning noodzakelijk is voor de creatie van een nieuwe staat. Het is enkel en alleen door de erkenning dat een staat een internationale rechtspersoon wordt en onderhevig wordt aan het internationaal recht. [40]
Bron: http://www.ethesis.net/somalieland/somalieland.htm


In het boek: Handboek voor Internationaal Recht van Marc Cogen staat het volgende te lezen:

In het internationaal recht bestaat geen erkenningsplicht
, het is steeds een ...... [ 36] Marc Cogen, Handboek Internationaal Recht, Mechelen, Kluwer, 2003, 80.

                                                                                                                                                

 

6.2 Handboek Internationaal recht, door prof. Marc Cogen uit Gent. Uitgave Kluwer 2003.

 

81. De erkenning is een rechtshandeling, waardoor een bestaande staat een nieuwe staat als bestaande erkent. Vanaf dan kunnen tussen beide alle rechtshandelingen verricht worden die mogelijk zijn. In het internationaal recht bestaat geen erkenningsplicht. De erkenning is inderdaad een politieke daad van de regeringen. De staten zijn vrij om al dan niet diplomatieke betrekkingen aan te knopen of verdragen te sluiten. In geval er geen erkenning is van een staat, zal de niet-erkennende staat toch rekening moeten houden met fundamentele regels van het internationaal recht, vooral met betrekking tot het gedrag van staten en het recht van gewapende conflicten. 251. Een nieuwe staat kan pas rechtmatig worden erkend indien hij voldoet aan de constitutieve voorwaarden:

een grondgebied, een bevolking en een openbaar gezag dat een eigen rechtsorde inricht.

Is nog niet voldaan aan deze juridische voorwaarden dan is er sprake van een voorbarige erkenning, hetgeen een internationaalrechtelijk delict is tegenover de bestaande rechtmatige regering.
Bron: http://books.google.nl/books?id=jTvVt33oGw4C&pg=PA80&lpg=PA80&dq=geen+erkenningsplicht+marc+cogen&source=bl&ots=-gsTX64kEq&sig=VnnNZNgvm7HzpmSvW2MWJ6o7MVk&hl=nl&sa=X&ei=8RDcUv-PCK2b0wXEhIHIBw&ved=0CDIQ6AEwAA#v=onepage&q=geen%20erkenningsplicht%20marc%20cogen&f=false


Het boek: Internationaal Recht geschreven door M. Noortmann en Mr. N. Noortmann, geeft dezelfde informatie als Prof. Marc Cogen. Op pagina 23 van dit boek staat: "Een staat hoeft niet door andere staten juridisch te worden erkend om als volledig internatinaal rechtsobject te kunnen worden gekwalificeerd".


Voor meer info zie de volgende links:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_niet-erkende_staten

http://nl.wikipedia.org/wiki/Erkenning_(internationaal_recht)