Veluwse Israel Vrijstaat

Aan welke eisen moet een vrijstaat voldoen?


Volgens een rapport van de Groningse Universiteit en diverse encyclopedieen moet een vrijstaat voldoen aan de volgende zaken:
          a)  een eigen grondgebied
          b)  een eigen overheid
          c)  een permanente bevolking
          d)  is geheel onafhankelijk
          e)  ze erkent de grenzen van andere staten

Verder is het handig als je een eigen wapenschild hebt. Een eigen vorm van paspoort of identiteitsbewijs. Verder kun je je eigen rijtuigplaten laten maken. Je kunt een volkslied maken. Eigen geld of postzegels maken. enz.


Soevereine staat
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een soevereine staat is een staat met een duidelijk aangeduid territorium waarover het zowel intern als extern soevereiniteit uitoefent. Verder heeft een soevereine staat een permanente bevolking, een overheid, is onafhankelijk van andere staten of landen, en heeft de mogelijkheid om internationale betrekkingen aan te gaan met andere soevereine staten.
[1] Normaal gesproken wordt echter de definitie aangehouden dat een soevereine staat elke staat is die niet afhankelijk is van een andere staat of grootmacht.

De oudste staten ontstonden in de oudheid, in onder andere Egypte, Mesopotamië, India, China, Mexico (Azteken, de Mayacultuur en anderen) en Peru. Het verschijnsel dat staten wereldwijd bijna alle andere vormen van politieke organisaties en gemeenschappen hebben verdrongen stamt echter uit de nieuwe tijd.

De oudste staten ontstonden door veroveringen van land, waarbij een enkele cultuur en regelsysteem werd ingevoerd binnen dat land. Dit is in huidige staten minder van toepassing daar er ook deelstaten en autonome gebieden voor kunnen komen binnen een soevereine staat. Sinds de late 19e eeuw is bijna het gehele aardoppervlak verdeeld in staten met officieel ingestelde grenzen. Er zijn wereldwijd meer dan 200 soevereine staten, waarvan het merendeel vertegenwoordigd is in de
Verenigde Naties.

De term soevereiniteit wordt vaak verkeerd gebruikt.[3] Tot de 19e eeuw werden landen en volkeren nog vaak aangeduid als zijnde “beschaafd” en “onbeschaafd”. Ook nu worden de termen “staat”, “land” en “natie” vaak gebruikt als synoniemen.

Een ander belangrijk punt bij soevereine staten is hun erkenning door andere staten. De meeste soevereine staten zijn zowel de jure als de facto; ze bestaan zowel wettelijk als echt. Het kan echter ook voorkomen dat een staat alleen als de jure bestaat; dan wordt de staat wettelijk wel erkend, maar in praktijk heeft de staat geen controle over het grondgebied dat van
hen zou zijn. Veel Europese soevereine staten bestonden zo tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen nazi-Duitsland deze staten had veroverd en de overheid in ballingschap verkeerde.

Soevereiniteit
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie 
Soeverein komt waarschijnlijk van het Latijnse superanus of suprema potestas, en betekent 'hoogste macht of gezag'.
Vroeger was de soeverein bijvoorbeeld de paus, de keizer of de koning.

In Nederland aanvaardden de gewesten in 1588 zelf de soevereiniteit. Dit betekende dat zij voortaan de volheid van bevoegdheden zouden hebben in de staat en zij aan niemand onderworpen zouden zijn. Na de Franse Tijd komt dit begrip terug bij koning Willem I. Hij aanvaardde in 1813 de soevereiniteit 'onder voorwaarde ener wijze constitutie.'

Soevereiniteit wordt ook gebruikt om aan te geven waar uiteindelijk het gezag vandaan komt (bijvoorbeeld: volkssoevereiniteit of godssoevereiniteit). Het is met andere woorden de legitimatiebron van het gezag zelf. In moderne staten is al het recht doorgaans terug te voeren op de constitutie. Door middel van het soevereiniteitsbegrip wordt
aangegeven waarom de constitutie geldt. In het geval van volkssoevereiniteit is dat bijvoorbeeld zo omdat het volk geacht wordt zichzelf die constitutie te hebben gegeven. In het geval van vorstensoevereiniteit wordt de vorst geacht de constitutie te hebben gegeven.

Soevereiniteit is het recht van een politieke entiteit zijn macht uit te oefenen. In het internationaal recht is soevereiniteit een belangrijk concept, daar het gaat om het respect voor elkaars grenzen en het recht om gezag uit te oefenen binnen de grenzen van een nationale staat (het zelfbeschikkingsrecht). Dit betekent dat een andere staat niet het recht heeft zich te bemoeien met de binnenlandse aangelegenheden en dat zij zich onthoudt van agressie tegen de soevereine staat. Soevereiniteit betekent ook dat een soevereine staat geen enkel gezag over een andere soevereine staat uit kan oefenen.

In het Orderecht is de soeverein van de orde het hoogste gezag binnen een Ridderorde. Niet iedere orde kent een soeverein, de Nederlandse en Belgische koningen zijn grootmeester van hun orden. De Britse koning is de soeverein van een aantal orden en laat zich daarbij bijstaan door een grootmeester. In andere orden van Groot-Brittannië of landen van het Gemenebest is de koning zèlf grootmeester en ontbreekt een soeverein. Otto aartshertog van Oostenrijk is "hoofd en soeverein" van zijn Orde van het Gulden Vlies.


Micronaties.
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een micronatie is een echt bestaande of virtuele staat die niet internationaal juridisch erkend wordt. Meestal zijn micronaties bijzonder klein (kleiner dan enkele vierkante kilometers). Vaak worden micronaties opgericht uit politieke, culturele, artistieke of humoristische overwegingen. Sommige stichters zien het als een hobby, anderen menen het serieus. Onder de term "micronatie" worden drie soorten naties begrepen die sterk van elkaar verschillen:

1.De Sealand-groep; dit zijn afscheidingsprojecten, die echter internationaal niet serieus worden genomen.
2.Tv-micronaties, eigenlijk simulaties die worden opgericht in een tv-programma, waar de kijkers "burger" van kunnen worden.
3.Hobby-micronationalisme, ook eigenlijk simulaties, met verschillende gradaties van ernst.
Micronaties moeten niet verward worden met ministaten zoals Monaco of Vaticaanstad.


Het volgende komt van de internetsite:
http://eigenstaat.blogspot.nl/2012/03/welke-stappen-moet-je-volgen-om-een.html

woensdag 21 maart 2012

Welke stappen moet je volgen om een staat op te richten?

Iedereen kan wel zijn microstaat oprichten. Natuurlijk moet je dan wel een aantal stappen volgen. Dat betekent niet dat organisaties of staten je microstaat zullen erkennen maar ze zullen je ook niet tegenhouden als je het probeert. Natuurlijk zijn er wel dingen die je moet doen en nodig hebt om een microstaat te stichten. In dit stappenplan wordt chronologisch beschreven hoe je een staat kunt oprichten. 
  

  1. Het eerste wat je moet doen is een gebied of plek zoeken voor je micronatie. De meeste micronationalisten gebruiken hun huis of land dat niemand wil. De meeste microstaten zijn gevestigd op een gebied dat al geclaimd is door een staat omdat de meeste gebieden op de wereld al bezet zijn. Ook zijn er micronationalisten die geen land kunnen vinden en het zelf creëren. Een miljonair stortte zand op een rif in de Pacifische Oceaan ten zuiden van Fiji en creëerde zo een kunstmatig eiland. Daar stichtte hij de Minervarepubliek.  
 
  1.  
    Ten tweede moet je een verklaring van onafhankelijkheid indienen bij de Verenigde Naties of bij het land dat je bewoond als micronatie. Dat is nodig om je territorium te claimen. Je gaat dan de grenzen van je gebied vaststellen. Mensen kunnen na deze stap boos reageren omdat je misschien bewoond gebied of geclaimd gebied gaat gebruiken voor je micronatie. Maar je kunt ook best functioneren als een microstaat zonder jezelf onafhankelijk te verklaren. Een goed voorbeeld van een land dat nog niet officieel juridisch erkend is, is Taiwan.  
 
  1. Wat je als derde moet doen is een regering en een grondwet opzetten. Dit is een goede stap om vorm te geven aan de idealen waarom je een staat opricht. Natuurlijk moet je ook de regels in je staat of een staat zonder regels bepalen waar alles is toegestaan. 
Een voorbeeld hiervan is Kazantip. Het begon als een klein surffeest in het zuiden van Oekraïne en het is nu gegroeid tot ‘The Republic of Kazantip’. Hier zijn 5 weken lang feesten. Je kunt er tegen betaling verblijven. Als je het betaald hebt, ontvang je een visum en hiermee krijg je toegang tot het feestparadijs.  
 
  1.  
    Stap vier is een hele belangrijke stap want je microstaat moet natuurlijk ook burgers hebben. Dat ligt natuurlijk in de handen van de bestuur van de microstaat want je kan iedereen toelaten die je wil maar je kan ook een beperkt aantal mensen toelaten. Sommige microstaten hebben een eigen website waardoor ze hun potentiele burgers kunnen aanspreken. Burgers kunnen zorgen voor inkomen en daarom moet je ook bepalen wat je van hen verwacht. Bijvoorbeeld door het betalen van belasting of het verplicht stellen van een rijbewijs of paspoort. 
 
  1. Stap vijf is de laatste stap. Je moet dan de symbolen of het logo van je land bepalen. Het is gebruikelijk dat je land een vlag moet hebben want zo kunnen mensen je microstaat aan iets herkennen. Ook zijn er micronationalisten die naast een vlag ook een eigen valuta, postzegels en medailles uitbrengen. Ook komt er voor dat er een eigen cultuur en taal bedenkt wordt.